Konkretne, a niejednokrotnie zmyślone, przeinaczone albo wyolbrzymione wypadki tego rodzaju zdrady miały występować: a. jako zdrada generałów w wojnie narodowowyzwoleńczej z roku 1831 (oskarżyciele: J. B. Ostrowski oraz jego zwolennicy, a nawet przeciwnicy); b. jako zdrada współobywateli w Królestwie Polskim (zob. anonimowy artykuł w paryskim "Dzienniku Narodowym" z 9 listopada 1844 r., nr 188: Kraj. Położenie obecne mieszkańców Polski. Ich powinność, gdzie m.in, zdanie: "przyjaciel nie jest pewnym przyjaciela, brat brata, ojciec syna"); c. jako zdrada w szeregach konspiratorów (przykład: zeznania wymuszone na księdzu Ściegiennym, co podano do wiadomości w gazetach niemieckich z początku 1845 r.); d. jako zdrada w szeregach towiańczyków (co ujawniono w publicznym a demaskatorskim liście pułkownika Mikołaja Kamieńskiego, ogłoszonym na początku 1845 r.). "Co nam zdrady!" - zakrzyknął na to Słowacki i na wszystkie strachy emigracyjne odpowiedział własną profetyczną, "wieszczą" wizją poetycką, którą z tego właśnie powodu zakończył dobitnie wyrażoną konkluzją.
Poe .
Wiadomości na temat poety Edgara Alana Poego wróżki sms